23 May

ดูซีรี่ย์จีน นางพญางูขาว (The Destiny of White Snake)

ดูซีรี่ย์จีน นางพญางูขาว (The Destiny of White Snake) ละคร “นางพญางูขาว” (The Destiny of White Snake) ดัดแปลงมาจากนิทานพื้นบ้านเรื่อง “ตำนานนางพญางูขาว” เนื้อหากล่าวถึงตำนานรักพันปีระหว่าง “เสี่ยวไป๋” (งูขาวน้อย) กับ “จื่อเซวียน” (ซ่างเซียน)

เรื่องราวความรักของทั้งคู่เริ่มต้นขึ้นหลัง “หลีซานเซิ่งหมู่” นำงูขาวน้อยซึ่งเป็นศิษย์จอมขี้เกียจ มาฝากให้จื่อเซวียนช่วยอบรมสั่งสอน หวังให้ปีศาจอย่างเธอเลือกเดินบนทางที่ถูกต้องด้วยการบำเพ็ญตบะเพื่อบรรลุเป็นเซียน แม้จื่อเซวียนจะเป็นซ่างเซียน (เหนือกว่าเซียนธรรมดา แต่ยังไม่บรรลุเซียนชั้นสูง) ที่ไม่เคยสนใจสิ่งใดในโลกหล้านอกจากการบำเพ็ญตบะและฝึกตน (จนมีตบะแก่กล้าและกำลังจะเผชิญด่านเคราะห์ก่อนถูกเลื่อนเป็นเซียนชั้นสูงในไม่ช้า) แต่เขากลับถูกชะตากับงูขาวน้อยจึงเลี้ยงไว้ข้างกายตลอดเวลาและเรียกมันว่า “เสี่ยวไป๋”

หลังเสี่ยวไป๋จำแลงกายเป็นหญิงสาว จื่อเซวียนก็ตกหลุมรักเธอชนิดถอนตัวไม่ขึ้นถึงขั้นยอมทำผิดกฏสวรรค์เพื่อเธอ และกล้าแข็งข้อกับ “ชิงตี้” ผู้เป็นอาจารย์ (ชิงตี้ต้องการแยกทั้งคู่ออกจากกันเพื่อให้จื่อเซวียนสามารถผ่านพ้นด่านเคราะห์และสำเร็จเซียนชั้นสูง หาไม่แล้วร่างกายและดวงจิตจื่อเซวียนจะแตกสลายและกระจัดกระจายทั่วฟ้าดิน แต่จื่อเซวียนยังไม่อยากสำเร็จเซียนจึงจงใจทำให้ตัวเองบาดเจ็บเพื่อประวิงเวลา เพราะหากได้เลื่อนเป็นเซียนชั้นสูงเขาจะต้องขึ้นไปอยู่บนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าและไม่สามารถพาเสี่ยวไป๋ไปอยู่ด้วยได้) ขณะที่เสี่ยวไป๋เองก็รักและยอมทำทุกอย่างเพื่อจื่อเซวียนเช่นกัน

“หลิงฉู่” ใช้เลือดของตนเปิดเจดีย์กักปีศาจหมายพิฆาตมังกรดำ จื่อเซวียนเห็นดังนั้นก็รู้สึกตกใจเพราะการทำเช่นนี้ต้องใช้ดวงจิตสังเวยจึงจะปิดเจดีย์อีกครั้งได้ หาไม่แล้วเจดีย์กักปีศาจจะทำลายล้างทุกสิ่งบนโลก หลิงฉู่ต้องการใช้ดวงจิตมังกรดำมาสังเวย โดยให้เหตุผลว่าหากไม่ใช้วิธีนี้พวกตนจะไม่สามารถปราบมังกรดำได้ จื่อเซวียนแย้งว่าใช้ดวงจิตมังกรดำสังเวยเจดีย์จะทำให้เกิดสงครามใหญ่อีกครั้ง ที่สำคัญการเข่นฆ่ามังกรดำนั้นผิดกฏสวรรค์ ถึงกระนั้นหลิงฉู่ก็ยังคงยืนกรานว่าจะใช้วิธีนี้และจะรับผิดชอบเอง เสี่ยวไป๋รู้สึกผิดที่จึงคิดช่วยหลิงฉู่ปราบมังกรดำ (ก่อนหน้านี้เธอทำให้มังกรดำหลุดออกมาจากเจดีย์โดยไม่ตั้งใจ) หลิงฉู่จึงเตือนว่าเธอเป็นปีศาจ หากไม่รีบหนีจะถูกเจดีย์กักปีศาจกลืนเข้าไป

จื่อเซวียนตกใจที่เห็นเสี่ยวไป๋ตามตนมาถึงที่นี่ เขาปลอบเธอว่าไม่ต้องโทษตัวเองเพราะตนจะจับมังกรดำกลับเข้าไปใหม่เอง และย้ำว่าเธอไม่เคยทำอะไรให้ตนเดือดร้อน เสี่ยวไป๋รู้ว่าหากไม่มีปีศาจเข้าไปในเจดีย์ มันจะกลืนดวงจิตผู้ที่เปิดมันและดวงจิตที่อยู่รอบๆ เธอจึงคิดสละตนเองเพื่อช่วยเหลือแต่จื่อเซวียนไม่ยอมให้เธอทำเช่นนั้น ด้วยเห็นว่าเสี่ยวไป๋มีพลังตบะเพียงน้อยนิดขืนเข้าไปในเจดีย์กักปีศาจทั้งกายและดวงจิตจะถูกแผดเผาเป็นเถ้าธุลี เขาจึงสละตนเองเพื่อปกป้องทุกคนจนดวงจิตเซียนแตกสลาย

ก่อนจากไปจื่อเซวียนตั้งชื่อให้เสี่ยวไป๋ว่า “ไป๋เยาเยา” และขอให้เธอมีชีวิตอยู่ต่อไป (เขายังบอกด้วยว่าในหัวใจตนเสี่ยวไป๋เป็นคนไม่ใช่ปีศาจ) ไป๋เยาเยาโทษว่าเป็นความผิดของตนตั้งแต่ต้น ขณะที่หลิงฉู่ (ซึ่งคิดมาโดยตลอดว่าไป๋เยาเยาคือเคราะห์ภัยของจื่อเซวียน) นึกไม่ถึงว่าตนจะเป็นคนนำเคราะห์ภัยมาให้จื่อเซวียนเสียเอง หลังจากนั้นไป๋เยาเยาก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจในการตามเก็บรวบรวมและหล่อเลี้ยงดวงจิตของจื่อเซวียนไว้ในหัวใจตนมาตลอดหลายร้อยปี ขณะที่หลิงฉู่ (ซึ่งรู้สึกผิดจนไม่ยอมสำเร็จเซียนชั้นสูง) ถึงขั้นแอบขโมยโคมรวบรวมดวงจิตหมายช่วยจื่อเซวียนอีกทางหนึ่ง ทั้งที่รู้ว่าการเปิดโคมจะปลุกเหล่าอสูรและจอมปีศาจทำให้ปีศาจออกอาละวาดในโลกมนุษย์ ในที่สุด จื่อเซวียนก็ไปจุติบนโลกมนุษย์ในอีกหนึ่งพันปีข้างหน้า โดยเขาเป็นประมุขตำหนักเย่าซือ (เย่าซือกง) ชื่อ “สวี่เซวียน” มีความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์และยา

หลังทำความผิดใหญ่หลวง หลิงฉู่จึงต้องชดใช้ด้วยการลงมาปราบปีศาจในโลกมนุษย์ (เขามีชะตาที่ต้องปราบปีศาจและบำเพ็ญเพียรตลอดชีวิต) โดยมีชื่อขณะเป็นมนุษย์ว่า “ฉีเซียว” ทั้งเขาและสวี่เซวียนต่างจดจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้ ผิดกับไป๋เยาเยาที่จำได้ทุกสิ่ง เมื่อไป๋เยาเยาได้พบกับสวี่เซวียนบนโลกมนุษย์ ตำนานรักต้องห้ามระหว่างคนกับปีศาจจึงเปิดฉากขึ้นท่ามกลางอุปสรรคและอันตรายมากมาย